Emlak Vergisine Matrah Olacak Vergi Değerleri
15 Mart 1972 Tarihli Resmi Gazete
Sayı: 14129
Bakanlar Kurulu Kararının Tarihi : 29.2.1972,
No: 7/3995
Dayandığı Kanunun Tarihi : 29.7.1970, No: 1319
BİRİNCİ KISIM
Genel Hükümler
Kapsam:
Madde 1 – Bina, arsa ve arazinin, vergi değerlerinin takdirinde şehir, kasaba ve köylerin tabii, iktisadi ve bölgesel şartlarına göre nazara alınacak normlar ile uyulacak usul ve esaslar ve mükelleflerden bu konuda istenecek bilgilerle, tarım arazisinin vergi değerinin tespitinde arazinin verim gücünün hangi hallerde nazara alınacağı bu Tüzükte gösterilmiştir.
Vergi değeri:
Madde 2 – Vergi değeri, Emlak Vergisi mevzuuna giren bina, arsa ve arazinin rayiç bedelidir. Rayiç bedel, bina, arsa ve arazinin beyan tarihindeki normal alım satım bedelidir.
Mükelleflerden istenecek bilgiler:
Madde 3 – İnceleme yetkisine sahip memurlar, mükelleflerden emlakin genel durumuna, kullanılış tarzına ilişkin bilgilerle kira veya hasılat miktarı gibi takdire yarayacak gerekli bilgileri isteyebilirler.
İnceleme memurlarına bilgi verme zorunluluğu:
Madde 4 – Muhtarlar, ihtiyar kurulları, meslek kuruluşları, belediyeler, resmi ve yarı resmi diğer kuruluşlarla gerçek ve tüzel kişiler; inceleme yetkisine sahip memurların bu hususa ilişkin olarak istedikleri bilgileri vermek zorundadırlar. İnceleme yetkisine sahip memurlar, vergi değeri takdir edilecek bina, arsa ve araziyi gezip görebilirler.
Ancak, çalışma saatleri dışında veya tatil günlerinde bina, arsa ve arazi, bunları işgal edenlerin muvafakatı olmaksızın gezilip görülemez. Binaların gezilmesi sırasında ev halkının rahatsız edilmemesine dikkat edilir.
Vergi haritaları:
Madde 5 – Vergi daireleri, görev alanları içinde bulunan emlakin değerlendirilmesinde yararlanmak üzere, mahalli bayındırlık, tarım, imar ve iskan, orman, tapu ve kadastro, belediye ve özel idare gibi kuruluşlardan da bilgi almak suretiyle vergi haritaları düzenleyebilirler.
Bina ve arsa ile ilgili haritaların düzenlenmesinde, beldeler ve meskün yerler, bina ve arsa değerleri esas alınarak bölgelere, bölgeler ise meydan, sahil, ana cadde, cadde ve sokak itibariyle kısımlara ayrılır.
Arazi ile ilgili vergi haritaları, şehir, kasaba ve köyler itibariyle ve arazinin cinsi, sınıfı ve kullanma durumunu gösterecek şekilde düzenlenir.
İKİNCİ KISIM
Bina vergi değerlerinin takdiri
BİRİNCİ BÖLÜM
Genel esaslar
Deyim:
Madde 6 – Bu Tüzükte geçen “bina” deyimi, kat mülkiyeti kurulmuş binalarda bağımsız bölümleri de kapsar.
Takdirde esas:
Madde 7 – Binaların vergi değeri; kullanılış tarzı, inşaatın nevi ve sınıfına göre takdir olunur.
Vergi değerinin takdirinde, ayrıca, binaların aşağıdaki özellikleri de göz önünde bulundurulur:
1 – İşyerleri ve meskün yerler ile park, bahçe, okul gibi tesislere uzaklık ve yakınlığı ve ulaştırma durumu,
2 – Bulunduğu meydan, sahil, cadde ve sokak itibariyle mevkii,
3 – Su, elektrik, havagazı ve kanalizasyon gibi belediye hizmetlerinin mevcut olup olmadığı,
4 – Büyüklüğü, kat sayısı, oda, hol, banyo gibi iç bölümlerinin sayısı,
5 – İç bölümleri yönünden kullanışlılık durumu,
6 – Ön ve arka cephede bulunması,
7 – Mamurluk derecesi,
8 – Asansör, kalorifer ve klima tesisatı bulunup bulunmadığı,
9 – Müştemilatı,
10 – Manzara görme durumu.
Vergi değerinin takdirinde binada bulunan mobilya vesair eşya ile sabit istihsal tesisleri nazara alınmaz
Binaların kullanılış tarzlarına göre ayrımı:
Madde 8 – Binalar, kullanılış tarzlarına göre aşağıdaki nevilere ayrılır:
1 – Konutlar,
2 – İşyerleri,
3 – Özellik gösteren diğer yapılar.
Binaların inşaat nevilerine göre ayrımı:
Madde 9 – Binalar, taşıyıcı sistemleri esas alınmak suretiyle inşaat nevilerine göre aşağıdaki gruplara ayrılır:
1 – Çelik karkas,
2 – Betonarme karkas,
3 – Yığma kagir,
4 – Yığma yarı kagir,
5 – Ahşap,
6 – Taş duvarlı (çamur harçlı),
7 – Gecekondu tarz ve vasfında,
8 – Kerpiç ve diğer basit binalar,
Binaların inşaat sınıflarına göre ayrımı:
Madde 10 – Binalar, aşağıdaki sınıflara ayrılır:
1 – Lüks inşaat,
2 – Birinci sınıf inşaat,
3 – İkinci sınıf inşaat,
4 – Üçüncü sınıf inşaat,
5 – Basit inşaat,
Bu sınıflama, binanın yapılış tarzı, işçiliği, çeşitli kısımlarında kullanılan malzemenin cinsi, kalitesi ve benzeri hususlar nazara alınarak yapılır.
İnşaat sınıflarının tayinine esas alınacak nitelikler Maliye Bakanlığınca tespit ve ilan olunur.
Tamamı itibariyle takdir, ayrı takdir:
Madde 11 – Yapılış veya kullanılış itibariyle iktisadi bir birlik ve bütünlük teşkil eden ve bir malike ait bulunan bir binanın vergi değeri, tamamı itibariyle takdir olunur.
Apartman ve işhanlarında bağımsız olarak kullanılan bölümlerin vergi değerleri, ayrı ayrı takdir olunur.
Müşterek mülkiyette takdir:
Madde 12 – Müşterek mülkiyet halinde malik bulunulan binaların vergi değerleri; binanın tamamı itibariyle takdir olunur ve pay oranlarına bölünmek suretiyle her bir hissedara düşen vergi değeri hesaplanır.
İştirak halindeki mülkiyette takdir:
Madde 13 – İştirak halinde malik bulunulan binaların vergi değerleri; binanın tamamı itibariyle takdir olunur.
Mükellefler ayrı ayrı beyanda bulunmuşlarsa, takdir olunan vergi değeri hissedarların adedine göre ayrı ayrı hesaplanır.
Mütemmim cüzüler, eklentiler ve müştemilatın takdiri:
Madde 14 – Vergi değerinin takdirinde, Vergi Usul Kanununda yazılı bina mütemmimleri ve kat mülkiyeti kurulmuş binalarda eklentiler, bağlı oldukları bina ile birlikte nazara alınır.
Binaların kullanış amaçlarından herhangi birini tamamlayan müştemilatı ile eklentilerine, inşaat nevi, kullanılan yapı malzemesi ve işçiliğe göre ayrı değer takdir edilir ve bağlı olduğu bina değeri ile birleştirilir.
Kat mülkiyetinde ortak yerler:
Madde 15 – Kat mülkiyeti kurulmuş bulunan binalardaki ortak yerlerin vergi değerlerinin takdirinde 12 nci madde hükmü uygulanır.
Tamamı İçin Tıklayınız
