|
26 Haziran 2004 Tarihli Resmi Gazete
Sayı: 25504
ÖZEL GÜVENLİK
HİZMETLERİNE DAİR KANUN
Kanun
No: 5188
Kabul
Tarihi: 10.06.2004
BİRİNCİ BÖLÜM
Genel Hükümler
Amaç
MADDE 1. — Bu
Kanunun amacı, kamu güvenliğini tamamlayıcı mahiyetteki özel güvenlik
hizmetlerinin yerine getirilmesine ilişkin esas ve usulleri
belirlemektir.
Kapsam
MADDE 2. — Bu
Kanun, özel güvenlik izninin verilmesine, bu hizmeti yerine getirecek kişi ve
kuruluşların ruhsatlandırılmasına ve denetlenmesine ilişkin hususları
kapsar.
Özel güvenlik izni
MADDE 3. —
Kişilerin silahlı personel tarafından korunması, kurum ve kuruluşlar bünyesinde
özel güvenlik birimi kurulması veya güvenlik hizmetinin şirketlere gördürülmesi
özel güvenlik komisyonunun kararı üzerine valinin iznine bağlıdır. Toplantı,
konser, sahne gösterileri ve benzeri etkinliklerde; para veya değerli eşya nakli
gibi geçici veya acil hallerde, komisyon kararı aranmaksızın, vali tarafından
özel güvenlik izni verilebilir.
Kişi ve kuruluşların talebi üzerine, koruma ve güvenlik ihtiyacı
dikkate alınarak, güvenlik hizmetinin istihdam edilecek personel eliyle
sağlanmasına, kurum ve kuruluşlar bünyesinde özel güvenlik birimi kurulmasına ya
da bu hizmetin güvenlik şirketlerine gördürülmesine izin verilir. Bir kuruluş
bünyesinde özel güvenlik birimi kurulmuş olması, ihtiyaç duyulduğunda ayrıca
güvenlik şirketlerine hizmet gördürülmesine mani değildir.
Komisyon, koruma ve güvenlik hizmetini yerine getirecek
personelin, bulundurulabilecek veya
taşınabilecek silah ve teçhizatın azamî miktarını ve niteliğini, gerekli
hallerde diğer fizikî ve aletli güvenlik tedbirlerini belirlemeye yetkilidir.
Havalimanı ve liman gibi yerlerde alınacak güvenlik tedbirlerine ilişkin
uluslararası yükümlülükler saklıdır.
Geçici haller dışındaki özel güvenlik uygulaması, en az bir ay
önce başvurulması şartıyla komisyonun kararı ve valinin onayı ile sona
erdirilebilir.
Özel güvenlik komisyonu
MADDE 4. — Özel güvenlik komisyonu, bu
Kanunda belirtilen özel güvenlikle
ilgili kararları almak üzere valinin görevlendireceği bir vali yardımcısının
başkanlığında, il emniyet müdürlüğü, il jandarma komutanlığı, ticaret odası
başkanlığı, sanayi odası başkanlığı temsilcisinden oluşur. Sanayi odasının
bulunmadığı illerde komisyona ticaret ve sanayi odası başkanlığının temsilcisi
katılır. Özel güvenlik izni verilmesi ya da bu uygulamanın kaldırılması için
başvuran kişi ya da kuruluşun temsilcisi ilgili komisyon toplantısına üye olarak
katılır. Komisyon, kararlarını oy çokluğu ile alır; oyların eşitliği halinde
başkanın bulunduğu taraf çoğunluk sayılır; çekimser oy kullanılamaz.
Özel güvenlik şirketleri
MADDE 5. —
Şirketlerin özel güvenlik alanında faaliyette bulunması İçişleri Bakanlığının
iznine tâbidir. Faaliyet izni verilebilmesi için şirket hisselerinin nama yazılı
olması ve faaliyet alanının münhasıran koruma ve güvenlik hizmeti olması
zorunludur. Özel güvenlik şirketleri, şubelerini bir ay içinde Bakanlığa ve
ilgili valiliğe yazılı olarak; hisse devirlerini bir ay içinde Bakanlığa
bildirirler.
Yabancı kişilerin özel güvenlik şirketi kurabilmesi ve yabancı
şirketlerin Türkiye'de özel güvenlik hizmeti verebilmesi mütekabiliyet esasına
tâbidir.
Özel güvenlik şirketlerinin kurucu ve yöneticilerinde bu Kanunun
10 uncu maddesinin (a) ve (d) bentlerinde belirtilen şartlar aranır.
Yöneticilerin ayrıca dört yıllık yüksek okul mezunu olmaları, Kanunun 10 uncu
maddesinin (e) bendinde belirtilen şartı taşımaları ve 14 üncü maddesinde
belirtilen özel güvenlik temel eğitimini başarıyla tamamlamış olmaları
gerekir.
Kurucu ve yöneticilerde aranan şartların kaybedilmesi halinde iki
ay içinde eksiklik giderilmediği veya bu kurucu ve yöneticiler değiştirilmediği
takdirde faaliyet izni iptal edilir.
Bu şirketler tarafından üçüncü kişi, kurum ve kuruluşlara
sağlanacak koruma ve güvenlik hizmetleri, hizmetin başlamasından en geç bir
hafta önce ilgili valiliğe yazılı olarak bildirilir. Acil ve geçici nitelikteki
koruma ve güvenlik hizmetlerinde süre kaydı aranmaz.
Ek önlemler
MADDE 6. — Mülkî
idare amirleri havalimanı, liman, gümrük, gar ve istasyon gibi yerler ile spor
müsabakalarının, sahne gösterilerinin ve benzeri etkinliklerin yapıldığı
yerlerdeki özel güvenlik tedbirlerini denetlemeye ve kamu güvenliğinin
gerektirdiği hallerde ek önlemler aldırmaya yetkilidir.
Kamu güvenliğinin sağlanması yönünden 5442 sayılı İl İdaresi
Kanunu ile vali ve kaymakamlara verilen yetkiler saklıdır. Bu yetkilerin
kullanılması durumunda özel güvenlik birimi ve özel güvenlik personeli mülkî
idare amirinin ve genel kolluk amirinin emirlerini yerine getirmek
zorundadır.
İKİNCİ BÖLÜM
Özel Güvenlik Görevlileri
Özel güvenlik görevlilerinin yetkileri
MADDE 7. — Özel
güvenlik görevlilerinin yetkileri şunlardır:
a) Koruma ve güvenliğini sağladıkları alanlara girmek isteyenleri
duyarlı kapıdan geçirme, bu kişilerin üstlerini dedektörle arama, eşyaları X-ray
cihazından veya benzeri güvenlik sistemlerinden geçirme.
b) Toplantı, konser, spor müsabakası, sahne gösterileri ve benzeri
etkinlikler ile cenaze ve düğün törenlerinde kimlik sorma, duyarlı kapıdan
geçirme, bu kişilerin üstlerini dedektörle arama, eşyaları X-ray cihazından veya
benzeri güvenlik sistemlerinden geçirme.
c) 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 127 nci maddesine
göre yakalama ve yakalama nedeniyle orantılı arama.
d) Görev alanında, haklarında yakalama, tutuklama veya mahkûmiyet
kararı bulunan kişileri yakalama ve arama.
e) Yangın, deprem gibi tabiî afet durumlarında ve imdat istenmesi
halinde görev alanındaki işyeri ve konutlara
girme.
f) Hava meydanı, liman, gar, istasyon ve terminal gibi toplu
ulaşım tesislerinde kimlik sorma, duyarlı kapıdan geçirme, bu kişilerin
üstlerini dedektörle arama, eşyaları X-ray cihazından veya benzeri güvenlik
sistemlerinden geçirme.
g) Genel kolluk
kuvvetlerine derhal bildirmek şartıyla, aramalar sırasında suç teşkil eden veya
delil olabilecek ya da suç teşkil etmemekle birlikte tehlike doğurabilecek
eşyayı emanete alma.
h) Terk edilmiş ve bulunmuş eşyayı emanete alma.
ı) Kişinin vücudu veya sağlığı bakımından mevcut bir tehlikeden
korunması amacıyla yakalama.
j) Olay yerini ve delilleri koruma, bu amaçla Ceza Muhakemeleri
Usulü Kanununun 157 nci maddesine göre yakalama.
k) Türk Medeni Kanununun 981 inci maddesine, Borçlar Kanununun 52
nci maddesine, Türk Ceza Kanununun 49
uncu maddesinin birinci fıkrasının (1) ve (2) numaralı bentlerine göre zor
kullanma.
Silah bulundurma ve taşıma yetkisi
MADDE 8. — Hangi
koruma ve güvenlik hizmeti için ne miktar ve özellikte ateşli silah
bulundurulabileceği komisyon tarafından belirlenir.
Ancak eğitim ve öğretim kurumlarında, sağlık tesislerinde, talih
oyunları işletmelerinde, içkili yerlerde silahlı özel güvenlik görevlisi
çalıştırılmasına izin verilmez. Özel güvenlik görevlileri, özel toplantılarda,
spor müsabakalarında, sahne gösterileri ve benzeri etkinliklerde silahlı olarak
görev yapamazlar.
Koruma ve güvenlik hizmetinde kullanılacak silah ve teçhizat,
ilgili kişi veya kuruluş tarafından temin edilir. Özel güvenlik şirketleri
ateşli silah alamaz ve bulunduramazlar. Ancak özel güvenlik şirketlerine, para
ve değerli eşya nakli, geçici süreli koruma ve güvenlik hizmetlerinde
kullanılmak üzere, özel güvenlik eğitimi veren kurumlara, silah eğitiminde
kullanılmak üzere, komisyonun kararı ve valinin onayı
ile silah alma, kullanma ve taşıma
izni verilebilir.
Görev alanı
MADDE 9. — Bu
görevliler 7 nci maddede sayılan yetkileri sadece görevli oldukları süre içinde
ve görev alanlarında kullanabilirler.
Özel güvenlik görevlileri silahlarını görev alanı dışına
çıkaramazlar. İşlenmiş bir suçun sanığı veya suç işleyeceğinden kuvvetle şüphe
edilen kişinin takibi, dışarıdan yapılan saldırılara karşı tedbir alınması, para
ve değerli eşya nakli, kişi koruma ve cenaze töreni gibi güzergâh ifade eden
durumlarda güzergâh boyu görev alanı sayılır. Görev alanı, zorunlu hallerde Komisyon
kararıyla genişletilebilir.
Zor kullanma ve yakalama yetkilerinin kullanılmasını gerektiren
olaylar en seri vasıtayla yetkili genel kolluğa bildirilir; yakalanan kişi ve
zapt edilen eşya genel kolluğa teslim edilir.
Özel güvenlik görevlilerinde aranacak
şartlar
MADDE 10. — Özel
güvenlik görevlilerinde aşağıdaki şartlar aranır:
a) Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olmak.
b) En az lise veya dengi okul mezunu olmak.
c) 18 yaşını doldurmuş olmak.
d) Taksirli suçlar hariç olmak üzere, ağır hapis veya altı aydan
fazla hapis veyahut affa uğramış olsa bile Devletin şahsiyetine karşı işlenen
suçlarla, zimmet, irtikâp, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, emniyeti
suiistimal, sahtecilik, hileli iflas veya istimal ve istihlak kaçakçılığı hariç
kaçakçılık, resmi ihale ve alım satımlara fesat karıştırma, Devlet sırlarını
açığa vurma, laf atma, sarkıntılık, ırza tasallut, ırza geçme, kız, kadın veya
çocuk kaçırma ve alıkoyma, fuhşa teşvik, fuhuş için aracılık, uyuşturucu madde
kullanma, uyuşturucu madde kaçakçılığı suçlarından dolayı hükümlü
bulunmamak.
e) Kamu haklarından yasaklı olmamak.
f) Görevin yapılmasına engel olabilecek vücut ve akıl hastalığı
ile özürlü bulunmamak.
g) 14 üncü maddede belirtilen özel güvenlik temel eğitimini başarıyla tamamlamış olmak.
Çalışma izni
MADDE 11. — Özel
güvenlik görevlisi olarak istihdam edilecekler ile özel güvenlik şirketlerinde
ve özel güvenlik eğitimi verecek kurumlarda yönetici olarak çalışacaklar
hakkında valilikçe güvenlik soruşturması yapılır. Soruşturma sonucu olumlu
olanlara, bu Kanunun 14 üncü maddesinde belirtilen özel güvenlik temel eğitimini
başarıyla bitirmiş olmak şartıyla, valilikçe beş yıl süreli çalışma izni
verilir. Ateşli silah taşımayacak özel güvenlik görevlileri hakkında sadece arşiv
araştırması yapılır. Güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması bir ay içinde
tamamlanır.
Göreve başlayan özel güvenlik görevlileri işveren tarafından onbeş
gün içinde valiliğe bildirilir.
Çalışma izninin yenilenebilmesi için, güvenlik soruşturmasının
olumlu olması ve Kanunun 14 üncü maddesinde belirtilen özel güvenlik yenileme
eğitiminin başarıyla tamamlanmış olması zorunludur.
Özel güvenlik görevlilerinde aranan şartlardan herhangi birisinin
kaybedilmesi halinde çalışma izni iptal edilir.
Genel kolluk kuvvetinden emekli olanlar ile en az beş yıl fiilen
bu görevde çalıştıktan sonra kendi istekleriyle görevinden ayrılmış olanlarda,
görevlerinden ayrıldıkları tarihten itibaren beş yıl süreyle özel güvenlik temel
eğitimi şartı aranmaz.
Kimlik
MADDE 12. — Özel
güvenlik görevlilerine valilikçe kimlik kartı verilir. Kimlik kartında
görevlinin adı ve soyadı ile silahlı ya da silahsız olduğu belirtilir.
Kimlik kartı görev alanı ve süresi içerisinde herkes tarafından
görülebilecek şekilde yakaya takılır. Üzerinde kimlik kartı olmayan özel
güvenlik görevlileri Kanunun 7 nci maddesinde sayılan yetkileri
kullanamazlar.
Herhangi bir sebeple görevinden ayrılan özel güvenlik görevlileri
işveren tarafından onbeş gün içinde valiliğe bildirilir.
Kıyafet
MADDE 13. — Özel
güvenlik görevlileri görev alanı içinde ve süresince üniforma giyerler. Görevin
ve işyerinin özelliği nedeniyle gerekli görülen hallerde sivil kıyafetle görev
yapılmasına komisyon izin verebilir.
Eğitim
MADDE 14. — Özel
güvenlik temel eğitimi teorik ve pratik eğitim ile silah eğitiminden oluşmak
üzere yüzyirmi ders saatinden; yenileme eğitimi altmış ders saatinden az olmamak
üzere düzenlenir. Halen bünyesinde güvenlik fakültesi veya meslek yüksek okulu
bulunan ve bünyesinde güvenlik bölümleri (fakülte veya meslek yüksek okulu)
açabilecek olan üniversitelerin bu bölümlerinden mezun olanlarda beş yıl süreyle
silah eğitimi hariç özel güvenlik temel eğitimi şartı aranmaz.
Özel güvenlik eğitimi ücreti karşılığında İçişleri Bakanlığınca
verilebileceği gibi, Bakanlığın izni ile özel eğitim kurumlarınca da
verilebilir. Özel güvenlik eğitimi verecek kurumların kurucu ve yöneticilerinde
5 inci maddenin üçüncü fıkrasında belirtilen şartlar aranır.
Özel güvenlik
eğitiminin niteliği, müfredatı, eğiticilerde ve eğitim merkezlerinde aranacak
şartlar ile eğitim sonucu yeterliliğin belirlenmesine ilişkin esas ve usuller
yönetmelikle düzenlenir.
Tazminat
MADDE 15. — Bu
Kanunda yazılı görevleri yerine getirirken yaralanan, sakatlanan özel güvenlik
görevlilerine veya ölen özel güvenlik görevlisinin kanunî mirasçılarına, iş
sözleşmesinde veya toplu iş sözleşmesinde belirlenen miktar ve esaslar
çerçevesinde tazminat ödenir. Ancak, genel hükümlere göre daha yüksek
miktarda tazminat
ödenmesine mahkemelerce hükmedilmesi halinde, iş sözleşmesine veya toplu iş
sözleşmesine dayanılarak ödenen tutarlar mahsup edilir.
Birinci fıkra hükümleri gereğince ödenecek tazminat, 4857 sayılı
İş Kanunu kapsamında ödenmesi gerekecek diğer tazminatlarla
ilişkilendirilmez.
Kamu kurum ve kuruluşlarında bu Kanunda yazılı görevleri yerine
getirirken yaralanan, sakatlanan özel güvenlik görevlilerine veya ölen özel
güvenlik görevlilerinin kanunî mirasçılarına; iş sözleşmesi, toplu iş sözleşmesi
veya 2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Kanun hükümlerinde
belirtilen tazminat miktarlarından hangisi yüksek ise o miktar
ödenir.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Yasaklar ve Ceza Hükümleri
Görev dışında çalıştırma yasağı
MADDE 16. — Özel güvenlik
personeli, Kanunda belirtilen koruma
ve güvenlik hizmetleri dışında başka bir işte çalıştırılamaz.
Grev yasağı
MADDE 17. — Özel
güvenlik personeli greve katılamaz.
Görevden uzaklaştırma yasağı
MADDE 18. — Özel
güvenlik görevlileri lokavt dolayısıyla işten
uzaklaştırılamaz.
Adlî suçlar ve cezalar
MADDE 19. — Bu
Kanunda öngörülen adlî suçlar ve cezalar şunlardır:
a) Bu Kanunun 3 üncü maddesinde belirtilen özel güvenlik iznini
almadan özel güvenlik görevlisi istihdam eden kişilere veya kuruluşların
yöneticilerine altı aya kadar hapis ve altımilyar lira ağır para cezası
verilir.
b) Bu Kanunun 5 inci maddesinde belirtilen faaliyet iznini almadan
özel güvenlik faaliyetinde bulunan şirketlerin kurucu ve yöneticilerine, bu
Kanunun 3 üncü maddesinde belirtilen izni almadan özel güvenlik birimi oluşturan
kurum ve kuruluşların yöneticilerine, bu Kanunun 14 üncü maddesinde belirtilen
izni almadan özel güvenlik eğitimi veren kurum ve kuruluşların yöneticilerine
bir yıla kadar hapis ve yirmimilyar lira ağır para cezası
verilir. Bu şekilde cezalandırılan
kişiler, özel güvenlik şirketlerinde ve özel güvenlik eğitimi veren kurumlarda
kurucu ve yönetici olamazlar.
c) Bu Kanunun 11 inci maddesine göre çalışma izni verilmeyen
kişileri özel güvenlik görevlisi olarak istihdam eden kişi, kurum, kuruluş veya
şirketlere, çalıştırdıkları her kişi için üçmilyar lira ağır para cezası
verilir. Bu kişiler silahlı olarak çalıştırılmış ise altı aya kadar hapis ve
çalıştırılan her kişi için altımilyar lira ağır para cezası
verilir.
d) Bu Kanunun 21 inci
maddesinde belirtilen özel güvenlik malî sorumluluk sigortasını yaptırmadan özel
güvenlik görevlisi istihdam eden kişi; kurum, kuruluş veya şirketlerin
yöneticilerine istihdam ettikleri her kişi için üçmilyar lira ağır para cezası
verilir.
e) Bu Kanunda belirtilen faaliyet iznini almadan özel güvenlik
hizmeti veya özel güvenlik eğitimi verdiğini ilân eden veya reklam yapan kişi;
kurum, kuruluş veya şirketlerin yöneticilerine altı aya kadar hapis ve onmilyar
lira ağır para cezası verilir.
İdarî suçlar ve cezalar
MADDE 20. — Bu
Kanunda öngörülen idarî suç ve para cezaları şunlardır:
a) Diğer kişi, kurum ve kuruluşlara sağlanacak özel güvenlik
hizmetini 5 inci maddede belirtilen süre içinde ilgili valiliğe bildirmeyen özel
güvenlik şirketlerine her bildirim için birmilyar lira idarî para cezası
verilir.
b) 6 ncı madde uyarınca mülkî idare amirlerince istenen ilave
tedbirleri almayan kişi; kurum, kuruluş veya şirketlerin yöneticilerine
ikimilyar lira idarî para cezası verilir.
c) 17 nci maddede
belirtilen grev yasağına uymayan, ateşli silahını bu Kanuna aykırı veya görev
alanı dışında kullanan veya özel güvenlik kimlik kartını başkasına kullandıran
özel güvenlik görevlisine birmilyar lira idarî para cezası verilir ve bu
kişilerin çalışma izni iptal edilir. Bu kişiler bir daha özel güvenlik görevlisi olamazlar.
d) 22 nci madde gereğince tespit edilip giderilmesi istenen
eksiklikleri gidermeyen kişi; kurum, kuruluş veya şirketlerin yöneticilerine
ikimilyar lira idarî para cezası verilir.
e) Özel güvenlik
görevlisini koruma ve güvenlik hizmetleri dışında başka bir işte çalıştıran
kişi, kurum ve kuruluşlara her eylemleri için birmilyar lira idarî para cezası
verilir.
f) 11 inci maddenin ikinci fıkrası ile 12 nci maddenin üçüncü
fıkrasında belirtilen bildirimleri süresinde yerine getirmeyenlere birmilyar
lira idarî para cezası verilir.
Bu maddede öngörülen idarî para cezaları o yerin en büyük mülkî
amiri tarafından verilir. Verilen para cezalarına dair kararlar ilgililere 7201
sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre tebliğ edilir. Bu cezalara karşı tebliğ
tarihinden itibaren en geç yedi gün içinde yetkili idare mahkemesine itiraz
edilebilir. İtiraz, verilen cezanın yerine getirilmesini durdurmaz. İtiraz,
zaruret görülmeyen hâllerde, evrak üzerinden inceleme yapılarak en kısa sürede
sonuçlandırılır. İtiraz üzerine verilen kararlara karşı bölge idare mahkemesine
başvurulabilir. Bölge idare mahkemesinin verdiği kararlar kesindir. Bu Kanuna
göre verilen idarî para cezaları, ilgili valilik veya kaymakamlığın bildirimi üzerine
6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre
Maliye Bakanlığınca tahsil olunur.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Çeşitli Hükümler
Özel güvenlik malî sorumluluk sigortası
MADDE 21. — Özel
hukuk kişileri ve özel güvenlik şirketleri, istihdam ettikleri özel güvenlik
görevlilerinin üçüncü kişilere verecekleri zararların tazmini amacıyla özel
güvenlik malî sorumluluk sigortası yaptırmak zorundadır. Özel güvenlik malî
sorumluluk sigortasına ilişkin esas ve usuller Hazine Müsteşarlığınca
belirlenir.
Bu maddede öngörülen özel güvenlik malî sorumluluk sigortası,
Türkiye’de ilgili branşta çalışmaya yetkili olan sigorta şirketleri tarafından
yapılır. Bu sigorta şirketleri özel güvenlik malî sorumluluk sigortasını
yapmakla yükümlüdürler. Bu yükümlülüğe uymayan sigorta şirketlerine Hazine
Müsteşarlığınca sekizmilyar lira idarî para cezası verilir. Bu para cezasının
tahsilinde ve cezaya itiraz usulünde 20 nci maddenin ikinci fıkrası hükümleri
uygulanır.
Denetim
MADDE 22. —
İçişleri Bakanlığı ve valilikler özel güvenlik hizmetleri kapsamında, özel
güvenlik birimlerini, özel güvenlik şirketlerini ve özel güvenlik eğitimi veren
kurumları denetlemeye yetkilidir. Denetimin mahiyeti, kapsamı, usul ve esasları
yönetmelikle belirlenir.
Denetim sonucu tespit
edilen eksikliklerin ilgili kişi, kurum, kuruluş ve şirketlerce verilen süre
içinde giderilmesi zorunludur.
Amacı dışında faaliyet gösterdiği veya suç kaynağına dönüştüğü
tespit edilen şirketlerin ve özel eğitim kurumlarının faaliyet izni iptal
edilir. Bu şekilde faaliyet izni iptal edilen şirketlerin veya kurumların,
kurucu ve yöneticileri, özel güvenlik şirketlerinde ve özel güvenlik eğitimi
veren kurumlarda kurucu ve yönetici olamazlar.
Ceza uygulaması
MADDE 23. — Özel güvenlik görevlileri Türk Ceza Kanununun uygulanmasında memur sayılır.
Bunlara karşı görevleri sebebiyle suç işleyenler Devlet memurları
aleyhine suç işlemiş gibi cezalandırılır.
Ruhsat harcı
MADDE 24. — Özel
güvenlik şirketlerine ve özel güvenlik eğitimi verecek kurumlara faaliyet izni
verilmesi için onmilyar lira, özel güvenlik görevlilerine çalışma izni verilmesi
için ikiyüzmilyon lira ruhsat harcı alınır ve bu harç mal sandığına
yatırılır.
Yeniden değerleme oranının uygulanması
MADDE 25. — Bu Kanunun 19 uncu maddesinde belirtilen ağır para cezaları, 20 nci
maddesinde belirtilen idarî para cezaları, 21 inci maddesinde belirtilen idarî
para cezası, 24 üncü maddesinde belirtilen ruhsat harçlarına ilişkin miktarlar her yıl 213
sayılı Vergi Usul Kanununa göre belirlenecek yeniden değerleme oranına göre
artırılır.
Yönetmelik
MADDE 26. — Bu
Kanunun uygulanmasına ilişkin yönetmelik, İçişleri Bakanlığınca bu Kanunun
yayımı tarihinden itibaren üç ay içinde çıkarılır.
Yürürlükten kaldırılan kanun
MADDE 27. — 22.7.1981 tarihli ve 2495 sayılı Bazı Kurum ve Kuruluşların Korunması ve
Güvenliklerinin Sağlanması Hakkında Kanun yürürlükten kaldırılmıştır.
GEÇİCİ MADDE 1. — Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte 2495
sayılı Kanuna göre kurulmuş olan özel güvenlik teşkilâtlarına özel güvenlik
izni, özel güvenlik görevlilerine de beş yıl süreyle çalışma izni verilmiş
sayılır.
Yürürlük
MADDE 28. — Bu
Kanunun 19 ve 20 nci maddeleri Kanunun yayımı tarihinden itibaren dokuz ay
sonra, diğer maddeleri yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 29. — Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.
|